Varlığın özü, benden olduğu gibi görülmek istiyor. Bundan haberdarım, çünkü bu istek kendi istencimde bir kip olarak tezahür ediyor. Gelgelelim onun özüne vâkıf olabilmem mümkün değil; onu tam anlamıyla olduğu gibi göremem, kavrayamam. Bu durumda geriye tek bir imkan kalıyor: onun gîzini sayısız bakış açısıyla kuşatmak. Bu bakış açılarından biri de şu olabilir: onu, bilinmezliği ile kabul etmek.