Kalbime koyduğum insanlar sadece gerçekliğimin bir parçası değil, algıladığım gerçekliğin kolonlarına dönüşüyorlar. Kalbimin bu eğilimine engel olmam gerektiğinin farkındayım, zira sevdiklerimi kaybettiğimde, gercekliği ayakta tutan o kolonlar da yıkılıyor.
İnsan, kendi gerçekliğinin topraklarına sağlam temeller kazımalıdır, sevgili dost.