Devlet, hakikati temsil etmez; fakat hakikatin taşıyıcısıymış gibi davranır ve toplumda düzenin sürekliliğini sağlar – bu düzen çarpık olsa dahi. Nihayetinde her düzen, bir ideolojiye ya da bir değerler bütününe dayanır; bu yüzden de rüyasaldır!
Devletin kuşattığı muhayyel düzenin dışına taşmış kimi nâdir ruhlar vardır; kendilerine ait değerler yaratır, kendi göklerini nakşederler. Fakat bu durum, onları da kendilerine özgü bir rüyasallığa tâbi kılmaz mı? Evet. Yine de hür ruhlar, bu durumu tercih eder; çünkü ancak böyle kendi gerçekliklerine kök salabilirler.