Kalbime koyduğum insanlar sadece gerçekliğimin bir parçası değil, algıladığım gerçekliğin kolonlarına dönüşüyorlar. Kalbimin bu eğilimine engel olamıyorum – fakat olmalıyım! Çünkü sevdiklerimi kaybettiğimde, gercekliği ayakta tutan o kolonlar da yıkılıyor.
İnsan, kendi gerçekliğinin topraklarına sağlam temeller kazımalıdır, sevgili günlük.