“Yaşayanlar – hepsi lânetlidir, ama bunu bilmezler. Bilen ben, bu sâyede bir adım ileriye mi gittim? Evet, gittim; onlardan daha çok acı çektiğimi varsayıyorum” der Emil Cioran – fakat o da kendi lânetinden bihaberdir: yaşayan herkesin lânetli olduğunu öne süren şüphesinin bilinçli bir lânetlisi olarak – zira hayata fırlatılmışlığımızı bu doğrultuda değerlendirmek, nihayetinde bir önermedir, bir perspektiftir.